Ontwikkeling van wapensystemen in Korea en richting van de toekomstige militaire overgang

<!--img--> 

Zuid-Korea heeft sinds de tweede helft van de 20e eeuw haar defensiecapaciteiten continu versterkt op basis van snelle industrialisering en technologische vooruitgang. Vooral sinds de jaren tachtig is het land in staat geweest om zijn afhankelijkheid van geïmporteerde wapensystemen geleidelijk te verminderen door de groei van nationale defensiebedrijven en overheidsgeleide beleid richting zelfvoorziening. Hierdoor is Zuid-Korea in staat geweest een defensie-industriële basis op te bouwen die vergelijkbaar is met die van grote mogendheden. Daardoor zijn diverse nationaal ontwikkelde wapensystemen, zoals de K-2 tank, de K-9 zelfrijdende kanon en de K-310 rocket launcher, in staat gebleken om zich op de wereldmarkt te onderscheiden. Toch gaat de huidige defensie van Zuid-Korea verder dan een zuiver defensief wapenstelsel. Het richt zich nu op een ‘overgang naar toekomstige strijdkrachten’ met als doel strategische autonomie en invloed te versterken. In dit artikel worden de ontwikkeling van het Zuid-Koreaanse wapensysteem en de kernrichtingen voor deze toekomstige overgang samengevat.

Ontwikkeling en prestaties van nationale wapensystemen

De Zuid-Koreaanse defensie-industrie heeft zich sinds het begin van de jaren tachtig, op basis van het beleid van ‘zelfstandige defensie’, geleidelijk aan gevestigd door middel van diverse projecten. Met de ontwikkeling van het K-1-tank in 1982, gevolgd door de K-2-tank en de K-55 grondartillerie in de jaren negentig, is de capaciteit aanzienlijk toegenomen. Vooral het K-9 zelfrijdende kanon, ontwikkeld door Hanwha Defense (voorheen Korea Electronics Industries) in 1993, werd in 1998 in actieve dienst gesteld en heeft sindsdien wereldwijd exporteren kunnen doen, waarbij het internationaal erkend is. In 2014 werd het K-310-raketkanon ontwikkeld, waarmee Zuid-Korea een nieuw artillerie-systeem heeft geïntroduceerd dat efficiënter is bij het afdekken van lange afstanden dan de traditionele 122 mm artillerie.

Deze prestaties zijn niet alleen een teken van succesvolle wapenontwikkeling, maar vooral ook van een aanzienlijke verbetering van de nationale technische en productiecapaciteiten. Sinds het begin van de jaren twintig heeft Zuid-Korea met zijn ‘K-Defense’-merk een sterke concurrentiepositie op de internationale markt weten te veroveren. Op basis van cijfers uit 2023 heeft de totale exportwaarde van defensieproducten al meer dan 800 miljard won bereikt. Dit wordt gezien als een belangrijke bijdrage aan het verlagen van afhankelijkheid van buitenlandse leveranciers en de versterking van de zelfstandigheid van het defensie-economische systeem.

Overgang naar ‘toekomstige troepen’ die de grenzen van het bestaande verlaten

De Zuid-Koreaanse defensie gaat nu verder dan de traditionele fysieke militaire capaciteiten zoals vliegtuigen, tanks en oorlogsschepen. Sinds de lancering in 2021 van het defensiebeleid ‘de tijd van de 8 biljoen won defensiegeld’ door het ministerie van Defensie, wordt een duidelijke overgang naar nieuwe troepenstructuren ondernomen die afgestemd zijn op de veranderende paradigma’s van toekomstige oorlogen. Dit betekent een evolutie van de traditionele strategie gericht op ‘vloot – mobiele troepen – landtroepen’ naar een geïntegreerde, meerdere domeinen (joint domain) aanpak.

De duidelijkste verandering is de opbouw van een strategie om te reageren op nucleaire wapens en de dreiging van nucleaire aanvallen. Sinds 2017, toen Noord-Korea zijn ontwikkeling van kernwapens en ballistische raketten versnelde, heeft Zuid-Korea de doelstelling gesteld om de grootste capaciteit voor tactische nucleaire verdediging in het gebied te ontwikkelen. In 2023 heeft Zuid-Korea tijdens gezamenlijke oefeningen met de Verenigde Staten een geïntegreerde nucleaire aanvalsoefening uitgevoerd, wat duidelijk maakt dat de strategische flexibiliteit van het Zuid-Koreaanse leger is toegenomen.

Daarnaast versnelt de opbouw van een ‘intelligente gevechtsstructuur’ die gebruikmaakt van onbemande systemen (UAV, UGV, USV). Zuid-Korea pland om in 2025 meer dan duizend onbemande vliegtuigen te bezitten, die zullen worden ingezet voor nationale verdediging en constante bewaking. Dit markeert een overgang van de traditionele gevechtsstructuur, waarbij mensen centraal staan, naar een systeem dat gebaseerd is op data en kunstmatige intelligentie. Bijvoorbeeld door onbemande systemen te gebruiken voor verkenning en aanvallen, kunnen levensverliezen worden verminderd en snellere besluitvorming op het slagveld mogelijk worden gemaakt.

Toegenomen belang van informatieoorlogvoering en cyberspace-capaciteiten

Moderne oorlogen zijn nu veel meer dan alleen land-, lucht- en zeeoorlogvoering. De strijd in het domein van informatie, communicatie en cyberspace is nu een doorslaggevende factor. In 2017 heeft Zuid-Korea het ‘Cyber Command binnen het leger’ opgericht om een structurele capaciteit te ontwikkelen ter bestrijding van nationale informatiebeveiligingsdreigingen. Sindsdien heeft het land in 2021 een ‘cyberbeveiligingsstrategie’ gepubliceerd, met nadruk op het voorkomen van gegevenslekken en de bescherming van infrastructuur.

In het bijzonder in 2023, toen de cyberspionage van China en Rusland toeneemde, heeft Zuid-Korea zijn eigen ontwikkelde ‘cyberverdedigingssystemen’ (zoals platforms voor detectie en blokkering van cyberbedreigingen) geïntegreerd in het hele defensie-systeem. Dit gaat verder dan alleen een verdedigende aanpak; het duidt op een beweging om ook aanvallige cyberspionage-capaciteiten te ontwikkelen, wat een duidelijke intentie is om zichzelf te positioneren als leider in de ‘informatieoorlog’. Informatiestrategieën zijn nu een essentieel onderdeel van de gehele defensiestrategie.

Conclusie

Zuid-Korea heeft sinds het einde van de twintigste eeuw zijn technologische zelfstandigheid weten te versterken door de ontwikkeling van nationale wapensystemen. Sinds het begin van het nieuwe millennium heeft het land zijn troepenstructuur heropgebouwd om afgestemd te zijn op de kenmerken van toekomstige oorlogen. Toekomstige troepen worden niet langer bepaald door vliegtuigen of artillerie alleen. Het gaat nu verder dan mensgerichte gevechten: het systeem evolueert naar een intelligente structuur waarin onbemande systemen, kunstmatige intelligentie en cyberspace-capaciteiten geïntegreerd zijn. Dit toont aan dat het Zuid-Koreaanse leger zich verder ontwikkelt dan alleen ‘zelfstandige defensie’ – het groeit nu uit tot een militaire macht die zich richt op zelfstandige strategieontwikkeling. In de komende tien jaar moet Zuid-Korea deze overgang naar ‘toekomstige troepen’ voortdurend verder uitbouwen, om echt een globale leverancier van defensieproducten te worden.

<!--enr--> ## Overzicht op een blik

Veelgestelde vragen (FAQ)

Q1. Wanneer is de ontwikkeling van eigen Koreaanse wapensystemen echt begonnen? De ontwikkeling van eigen Koreaanse wapensystemen is in het begin van de jaren 1980 geïnitieerd op basis van het beleid van ‘zelfstandige defensie’. Met de ontwikkeling van de K-1 tank (1982) als startpunt, bouwde Korea in de jaren 1990 zijn technologische competentie verder uit met systemen zoals de K-2 tank en de K-9 zelfrijdende kanon.

Q2. Welk resultaat heeft Zuid-Korea behaald op het gebied van wapenexport? Op basis van cijfers uit 2023 overschrijdt de exportwaarde van defensieproducten uit Zuid-Korea ongeveer 8 biljoen won. Systemen zoals het K-9 zelfrijdende kanon en het K-310 raketmortier hebben zich op de wereldmarkt gevestigd en dragen bij aan het internationale erkennen van het ‘K-Defense’ merk.

Q3. Welke kerntechnologieën ontwikkelt Zuid-Korea voor de toekomstige militaire transformatie? De kerntechnologieën voor de toekomstige militaire transformatie zijn het op grote schaal invoeren van onbemande systemen (drones, ondergrondse en zee-gebaseerde onbemande schepen), een AI-gestuurde gegevensgestuurde slagorde, en het versterken van cyberverdediging en -aanvalskapaciteit. Zuid-Korea streeft ernaar om voor 2025 meer dan duizend drones in zijn bezit te hebben.

Q4. Op welke manier versterkt Zuid-Korea zijn cyberkrachten? Zuid-Korea heeft in 2017 een cyberspeciale troepencommando opgericht binnen het leger en heeft in 2021 een ‘cyberbeveiligingsstrategie’ gepubliceerd. Daarmee heeft het een zelf ontwikkelde platform voor detectie en blokkering van cyberbedreigingen geïntegreerd in zijn defensieinfrastructuur. Het doel is verder te gaan dan alleen verdedigende maatregelen en ook aanvalsgerichte cyberoperaties mogelijk te maken.